Een tuin die langzaam 'verwildert': dat is het verhaal van dit project in Affligem. Dichtbij de woning regeert de architecturale eenheid door een slim en herhalend materiaalgebruik. Maar wie de tuin verder verkent, ontdekt een zachter karakter.

​

De uitdagende hoogteverschillen op het terrein werden in het ontwerp omgebogen tot een troef. Ze boden de kans om interessante zichtlijnen te creëren en de tuin op te delen in intieme kamers met elk een eigen beleving.

​

Hoe verder de tuin zich uitstrekt, hoe meer de strakke lijnen plaatsmaken voor de vrije natuur. Inheemse bomen, vrolijke voorjaarsbloeiers en een weelderig bosmengsel refereren aan het kenmerkende, glooiende landschap van de regio. 

Met de natuurlijke waterpartij als rustpunt is dit niet alleen een plek voor de bewoners, maar een levende habitat voor vogels en bijen (en sindskort ook reetjes!). Een elegant samenspel tussen mens, dier en flora.

​​

Ontwerp i.o. van Otium tuin -en landschapsarchitectuur.

Foto's: genomen in jaar van aanleg